ol-bro-tu

olbrotu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: olbrot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
olbrociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
olbrociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
olbrotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
olbrotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
olbrotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
olbrotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
olbrotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
olbrotommnoga celownikmęski rzeczowy
olbrotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
olbrotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
olbrotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
olbrotymnoga mianownikmęski rzeczowy
olbrotymnoga biernikmęski rzeczowy
olbrotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz