okrut-ni-kom

okrutnikom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: okrutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
okrutnicymnoga mianownikmęski osobowy
okrutnicymnoga wołaczmęski osobowy
okrutnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
okrutnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
okrutnikapojedyncza biernikmęski osobowy
okrutnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
okrutnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
okrutnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
okrutnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
okrutnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
okrutnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
okrutnikommnoga celownikmęski osobowy
okrutnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
okrutnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
okrutnikówmnoga biernikmęski osobowy
okrutnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
okrutnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz