okon-ko-wie

Okonkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Okonek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Okonekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Okonkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Okonkapojedyncza biernikmęski osobowy
Okonkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Okonkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Okonkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Okonkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Okonkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Okonkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Okonkommnoga celownikmęski osobowy
Okonkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Okonkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Okonkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Okonkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Okonkówmnoga biernikmęski osobowy
Okonkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Okonkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz