okol-no-ść

okolność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: okolność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
okolnościmnoga dopełniaczżeński
okolnościmnoga mianownikżeński
okolnościmnoga biernikżeński
okolnościmnoga wołaczżeński
okolnościpojedyncza celownikżeński
okolnościpojedyncza miejscownikżeński
okolnościpojedyncza dopełniaczżeński
okolnościpojedyncza wołaczżeński
okolnościachmnoga miejscownikżeński
okolnościamimnoga narzędnikżeński
okolnościąpojedyncza narzędnikżeński
okolnościommnoga celownikżeński
okolnośćpojedyncza biernikżeński
okolnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz