ofi-cer-ko-wie

oficerkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oficerek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oficerekpojedyncza mianownikmęski osobowy
oficerkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oficerkapojedyncza biernikmęski osobowy
oficerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
oficerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
oficerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oficerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
oficerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oficerkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oficerkommnoga celownikmęski osobowy
oficerkowipojedyncza celownikmęski osobowy
oficerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
oficerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
oficerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oficerkówmnoga biernikmęski osobowy
oficerkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oficerkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz