ofia-ro-czy-ńce

ofiaroczyńce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: ofiaroczyńca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ofiaroczyńcapojedyncza mianownikmęski osobowy
ofiaroczyńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
ofiaroczyńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
ofiaroczyńcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ofiaroczyńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ofiaroczyńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
ofiaroczyńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ofiaroczyńcępojedyncza biernikmęski osobowy
ofiaroczyńcopojedyncza wołaczmęski osobowy
ofiaroczyńcommnoga celownikmęski osobowy
ofiaroczyńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ofiaroczyńcówmnoga biernikmęski osobowy
ofiaroczyńcymnoga mianownikmęski osobowy
ofiaroczyńcymnoga wołaczmęski osobowy
ofiaroczyńcypojedyncza celownikmęski osobowy
ofiaroczyńcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
ofiaroczyńcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz