od-wdzi-ęce

odwdzięce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: odwdzięka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odwdzięcepojedyncza celownikżeński
odwdzięcepojedyncza miejscownikżeński
odwdziękmnoga dopełniaczżeński
odwdziękapojedyncza mianownikżeński
odwdziękachmnoga miejscownikżeński
odwdziękamimnoga narzędnikżeński
odwdziękąpojedyncza narzędnikżeński
odwdziękępojedyncza biernikżeński
odwdziękimnoga mianownikżeński
odwdziękimnoga biernikżeński
odwdziękimnoga wołaczżeński
odwdziękipojedyncza dopełniaczżeński
odwdziękopojedyncza wołaczżeński
odwdziękommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz