od-brzęk

odbrzęk (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: odbrzęk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odbrzękpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
odbrzękpojedyncza biernikmęski rzeczowy
odbrzękachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
odbrzękamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
odbrzękimnoga mianownikmęski rzeczowy
odbrzękimnoga biernikmęski rzeczowy
odbrzękimnoga wołaczmęski rzeczowy
odbrzękiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
odbrzękommnoga celownikmęski rzeczowy
odbrzękowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
odbrzękówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
odbrzękupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
odbrzękupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
odbrzękupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz