oby-czaj-no-ści

obyczajności (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: obyczajność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obyczajnościmnoga dopełniaczżeński
obyczajnościmnoga mianownikżeński
obyczajnościmnoga biernikżeński
obyczajnościmnoga wołaczżeński
obyczajnościpojedyncza celownikżeński
obyczajnościpojedyncza miejscownikżeński
obyczajnościpojedyncza dopełniaczżeński
obyczajnościpojedyncza wołaczżeński
obyczajnościachmnoga miejscownikżeński
obyczajnościamimnoga narzędnikżeński
obyczajnościąpojedyncza narzędnikżeński
obyczajnościommnoga celownikżeński
obyczajnośćpojedyncza biernikżeński
obyczajnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz