ob-wie-ści-cie-lu

obwieścicielu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obwieściciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obwieścicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
obwieścicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obwieścicielapojedyncza biernikmęski osobowy
obwieścicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
obwieścicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
obwieścicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obwieścicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
obwieścicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obwieścicielemnoga mianownikmęski osobowy
obwieścicielemnoga wołaczmęski osobowy
obwieścicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obwieścicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
obwieścicielimnoga biernikmęski osobowy
obwieścicielommnoga celownikmęski osobowy
obwieścicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
obwieścicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obwieścicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz