obu-ocz-no-ść

obuoczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: obuoczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obuocznościmnoga dopełniaczżeński
obuocznościmnoga mianownikżeński
obuocznościmnoga biernikżeński
obuocznościmnoga wołaczżeński
obuocznościpojedyncza celownikżeński
obuocznościpojedyncza miejscownikżeński
obuocznościpojedyncza dopełniaczżeński
obuocznościpojedyncza wołaczżeński
obuocznościachmnoga miejscownikżeński
obuocznościamimnoga narzędnikżeński
obuocznościąpojedyncza narzędnikżeński
obuocznościommnoga celownikżeński
obuocznośćpojedyncza biernikżeński
obuocznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz