obor-ko

oborko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: oborka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oborcepojedyncza celownikżeński
oborcepojedyncza miejscownikżeński
oborekmnoga dopełniaczżeński
oborkapojedyncza mianownikżeński
oborkachmnoga miejscownikżeński
oborkamimnoga narzędnikżeński
oborkąpojedyncza narzędnikżeński
oborkępojedyncza biernikżeński
oborkimnoga mianownikżeński
oborkimnoga biernikżeński
oborkimnoga wołaczżeński
oborkipojedyncza dopełniaczżeński
oborkopojedyncza wołaczżeński
oborkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz