obo-rem

oborem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oborachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
oboramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
oborempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
oborommnoga celownikmęski rzeczowy
oborowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
oborówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
oborupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
oborymnoga mianownikmęski rzeczowy
oborymnoga biernikmęski rzeczowy
oborymnoga wołaczmęski rzeczowy
oborzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
oborzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
obórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obórpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz