ob-le-że-ńcom

obleżeńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obleżeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obleżeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
obleżeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obleżeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
obleżeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
obleżeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
obleżeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obleżeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
obleżeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obleżeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obleżeńcommnoga celownikmęski osobowy
obleżeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
obleżeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obleżeńcówmnoga biernikmęski osobowy
obleżeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obleżeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
obleżeńcymnoga mianownikmęski osobowy
obleżeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz