ob-la-ty-wa-czu

oblatywaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oblatywacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oblatywaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
oblatywaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oblatywaczapojedyncza biernikmęski osobowy
oblatywaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
oblatywaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
oblatywaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oblatywaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
oblatywaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oblatywaczemnoga mianownikmęski osobowy
oblatywaczemnoga wołaczmęski osobowy
oblatywaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oblatywaczommnoga celownikmęski osobowy
oblatywaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
oblatywaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oblatywaczówmnoga biernikmęski osobowy
oblatywaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oblatywaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
oblatywaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
oblatywaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz