obe-rpo-lic-maj-strach

oberpolicmajstrach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oberpolicmajster

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oberpolicmajsterpojedyncza mianownikmęski osobowy
oberpolicmajstrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oberpolicmajstrapojedyncza biernikmęski osobowy
oberpolicmajstrachmnoga miejscownikmęski osobowy
oberpolicmajstramimnoga narzędnikmęski osobowy
oberpolicmajstrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oberpolicmajstrommnoga celownikmęski osobowy
oberpolicmajstrowipojedyncza celownikmęski osobowy
oberpolicmajstrowiemnoga mianownikmęski osobowy
oberpolicmajstrowiemnoga wołaczmęski osobowy
oberpolicmajstrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oberpolicmajstrówmnoga biernikmęski osobowy
oberpolicmajstrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oberpolicmajstrymnoga biernikmęski zwierzęcy
oberpolicmajstrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
oberpolicmajstrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oberpolicmajstrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
oberpolicmajstrzymnoga mianownikmęski osobowy
oberpolicmajstrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz