obe-rlejt-nan-tom

oberlejtnantom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oberlejtnant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oberlejtnancimnoga mianownikmęski osobowy
oberlejtnancimnoga wołaczmęski osobowy
oberlejtnanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oberlejtnanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
oberlejtnantpojedyncza mianownikmęski osobowy
oberlejtnantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oberlejtnantapojedyncza biernikmęski osobowy
oberlejtnantachmnoga miejscownikmęski osobowy
oberlejtnantamimnoga narzędnikmęski osobowy
oberlejtnantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oberlejtnantommnoga celownikmęski osobowy
oberlejtnantowipojedyncza celownikmęski osobowy
oberlejtnantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oberlejtnantówmnoga biernikmęski osobowy
oberlejtnantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oberlejtnantymnoga biernikmęski zwierzęcy
oberlejtnantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz