ob-dzier-ce

obdzierce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: obdzierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obdziercapojedyncza mianownikmęski osobowy
obdziercachmnoga miejscownikmęski osobowy
obdziercamimnoga narzędnikmęski osobowy
obdziercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
obdziercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obdziercemnoga biernikmęski zwierzęcy
obdziercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obdziercępojedyncza biernikmęski osobowy
obdziercopojedyncza wołaczmęski osobowy
obdziercommnoga celownikmęski osobowy
obdziercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obdziercówmnoga biernikmęski osobowy
obdziercymnoga mianownikmęski osobowy
obdziercymnoga wołaczmęski osobowy
obdziercypojedyncza celownikmęski osobowy
obdziercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
obdziercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz