ościa-le

ościale (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ościał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ościalepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ościalepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ościałpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ościałpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ościałachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ościałamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ościałempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ościałommnoga celownikmęski rzeczowy
ościałowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ościałówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ościałupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ościałymnoga mianownikmęski rzeczowy
ościałymnoga biernikmęski rzeczowy
ościałymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz