nur-kę

nurkę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nurka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nurcepojedyncza celownikżeński
nurcepojedyncza miejscownikżeński
nurekmnoga dopełniaczżeński
nurkapojedyncza mianownikżeński
nurkachmnoga miejscownikżeński
nurkamimnoga narzędnikżeński
nurkąpojedyncza narzędnikżeński
nurkępojedyncza biernikżeński
nurkimnoga mianownikżeński
nurkimnoga biernikżeński
nurkimnoga wołaczżeński
nurkipojedyncza dopełniaczżeński
nurkopojedyncza wołaczżeński
nurkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz