no-wo-żyt-ni-ka-mi

nowożytnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nowożytnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nowożytnicymnoga mianownikmęski osobowy
nowożytnicymnoga wołaczmęski osobowy
nowożytnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
nowożytnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nowożytnikapojedyncza biernikmęski osobowy
nowożytnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
nowożytnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
nowożytnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nowożytnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nowożytnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nowożytnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nowożytnikommnoga celownikmęski osobowy
nowożytnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
nowożytnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nowożytnikówmnoga biernikmęski osobowy
nowożytnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nowożytnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz