no-wo-wier-czo-ść

nowowierczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nowowierczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nowowierczościmnoga dopełniaczżeński
nowowierczościmnoga mianownikżeński
nowowierczościmnoga biernikżeński
nowowierczościmnoga wołaczżeński
nowowierczościpojedyncza celownikżeński
nowowierczościpojedyncza miejscownikżeński
nowowierczościpojedyncza dopełniaczżeński
nowowierczościpojedyncza wołaczżeński
nowowierczościachmnoga miejscownikżeński
nowowierczościamimnoga narzędnikżeński
nowowierczościąpojedyncza narzędnikżeński
nowowierczościommnoga celownikżeński
nowowierczośćpojedyncza biernikżeński
nowowierczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz