nor-ma-ty-wi-stach

normatywistach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: normatywista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
normatywistapojedyncza mianownikmęski osobowy
normatywistachmnoga miejscownikmęski osobowy
normatywistamimnoga narzędnikmęski osobowy
normatywistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
normatywistępojedyncza biernikmęski osobowy
normatywistopojedyncza wołaczmęski osobowy
normatywistommnoga celownikmęski osobowy
normatywistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
normatywistówmnoga biernikmęski osobowy
normatywistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
normatywistymnoga biernikmęski zwierzęcy
normatywistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
normatywistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
normatywiścimnoga mianownikmęski osobowy
normatywiścimnoga wołaczmęski osobowy
normatywiściepojedyncza celownikmęski osobowy
normatywiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz