nor-kiem

Norkiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Norek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Norekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Norkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Norkapojedyncza biernikmęski osobowy
Norkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Norkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Norkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Norkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Norkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Norkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Norkommnoga celownikmęski osobowy
Norkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Norkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Norkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Norkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Norkówmnoga biernikmęski osobowy
Norkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Norkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz