nok-tam-bu-li-ku

noktambuliku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: noktambulik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
noktambulicymnoga mianownikmęski osobowy
noktambulicymnoga wołaczmęski osobowy
noktambulikpojedyncza mianownikmęski osobowy
noktambulikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
noktambulikapojedyncza biernikmęski osobowy
noktambulikachmnoga miejscownikmęski osobowy
noktambulikamimnoga narzędnikmęski osobowy
noktambulikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
noktambulikimnoga biernikmęski zwierzęcy
noktambulikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
noktambulikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
noktambulikommnoga celownikmęski osobowy
noktambulikowipojedyncza celownikmęski osobowy
noktambulikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
noktambulikówmnoga biernikmęski osobowy
noktambulikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
noktambulikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz