nie-świa-to-bur-czo-ści

nieświatoburczości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nieświatoburczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieświatoburczościmnoga dopełniaczżeński
nieświatoburczościmnoga mianownikżeński
nieświatoburczościmnoga biernikżeński
nieświatoburczościmnoga wołaczżeński
nieświatoburczościpojedyncza celownikżeński
nieświatoburczościpojedyncza miejscownikżeński
nieświatoburczościpojedyncza dopełniaczżeński
nieświatoburczościpojedyncza wołaczżeński
nieświatoburczościachmnoga miejscownikżeński
nieświatoburczościamimnoga narzędnikżeński
nieświatoburczościąpojedyncza narzędnikżeński
nieświatoburczościommnoga celownikżeński
nieświatoburczośćpojedyncza biernikżeński
nieświatoburczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz