nie-ście-ru-ki

Nieścieruki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Nieścieruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Nieścierukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Nieścierukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Nieścierukapojedyncza biernikmęski osobowy
Nieścierukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Nieścierukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Nieścierukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Nieścierukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Nieścierukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Nieścierukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Nieścierukommnoga celownikmęski osobowy
Nieścierukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Nieścierukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Nieścierukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Nieścierukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Nieścierukówmnoga biernikmęski osobowy
Nieścierukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Nieścierukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz