nie-udacz-ni-ka-mi

nieudacznikami (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nieudacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieudacznicymnoga mianownikmęski osobowy
nieudacznicymnoga wołaczmęski osobowy
nieudacznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
nieudacznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nieudacznikapojedyncza biernikmęski osobowy
nieudacznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
nieudacznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
nieudacznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nieudacznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nieudacznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nieudacznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nieudacznikommnoga celownikmęski osobowy
nieudacznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
nieudacznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nieudacznikówmnoga biernikmęski osobowy
nieudacznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nieudacznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz