nie-użyt-ka

nieużytka (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nieużytek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieużytekpojedyncza mianownikmęski osobowy
nieużytkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nieużytkapojedyncza biernikmęski osobowy
nieużytkachmnoga miejscownikmęski osobowy
nieużytkamimnoga narzędnikmęski osobowy
nieużytkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nieużytkimnoga biernikmęski zwierzęcy
nieużytkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nieużytkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nieużytkommnoga celownikmęski osobowy
nieużytkowipojedyncza celownikmęski osobowy
nieużytkowiemnoga mianownikmęski osobowy
nieużytkowiemnoga wołaczmęski osobowy
nieużytkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nieużytkówmnoga biernikmęski osobowy
nieużytkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nieużytkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz