nie-to-tum-fac-ko-ści

nietotumfackości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nietotumfackość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nietotumfackościmnoga dopełniaczżeński
nietotumfackościmnoga mianownikżeński
nietotumfackościmnoga biernikżeński
nietotumfackościmnoga wołaczżeński
nietotumfackościpojedyncza celownikżeński
nietotumfackościpojedyncza miejscownikżeński
nietotumfackościpojedyncza dopełniaczżeński
nietotumfackościpojedyncza wołaczżeński
nietotumfackościachmnoga miejscownikżeński
nietotumfackościamimnoga narzędnikżeński
nietotumfackościąpojedyncza narzędnikżeński
nietotumfackościommnoga celownikżeński
nietotumfackośćpojedyncza biernikżeński
nietotumfackośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz