nie-sta-ro-fran-cu-sko-ści

niestarofrancuskości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: niestarofrancuskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
niestarofrancuskościmnoga dopełniaczżeński
niestarofrancuskościmnoga mianownikżeński
niestarofrancuskościmnoga biernikżeński
niestarofrancuskościmnoga wołaczżeński
niestarofrancuskościpojedyncza celownikżeński
niestarofrancuskościpojedyncza miejscownikżeński
niestarofrancuskościpojedyncza dopełniaczżeński
niestarofrancuskościpojedyncza wołaczżeński
niestarofrancuskościachmnoga miejscownikżeński
niestarofrancuskościamimnoga narzędnikżeński
niestarofrancuskościąpojedyncza narzędnikżeński
niestarofrancuskościommnoga celownikżeński
niestarofrancuskośćpojedyncza biernikżeński
niestarofrancuskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz