nie-do-ucz-ka-mi

niedouczkami (nazwa pospolita) rzeczownik lekcew.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: niedouczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
niedouczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
niedouczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
niedouczkapojedyncza biernikmęski osobowy
niedouczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
niedouczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
niedouczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
niedouczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
niedouczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
niedouczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
niedouczkommnoga celownikmęski osobowy
niedouczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
niedouczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
niedouczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
niedouczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
niedouczkówmnoga biernikmęski osobowy
niedouczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
niedouczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz