nie-atry-bu-tyw-no-ść

nieatrybutywność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nieatrybutywność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieatrybutywnościmnoga dopełniaczżeński
nieatrybutywnościmnoga mianownikżeński
nieatrybutywnościmnoga biernikżeński
nieatrybutywnościmnoga wołaczżeński
nieatrybutywnościpojedyncza celownikżeński
nieatrybutywnościpojedyncza miejscownikżeński
nieatrybutywnościpojedyncza dopełniaczżeński
nieatrybutywnościpojedyncza wołaczżeński
nieatrybutywnościachmnoga miejscownikżeński
nieatrybutywnościamimnoga narzędnikżeński
nieatrybutywnościąpojedyncza narzędnikżeński
nieatrybutywnościommnoga celownikżeński
nieatrybutywnośćpojedyncza biernikżeński
nieatrybutywnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz