nie-ane-mo-cho-rycz-no-ści

nieanemochoryczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nieanemochoryczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieanemochorycznościmnoga dopełniaczżeński
nieanemochorycznościmnoga mianownikżeński
nieanemochorycznościmnoga biernikżeński
nieanemochorycznościmnoga wołaczżeński
nieanemochorycznościpojedyncza celownikżeński
nieanemochorycznościpojedyncza miejscownikżeński
nieanemochorycznościpojedyncza dopełniaczżeński
nieanemochorycznościpojedyncza wołaczżeński
nieanemochorycznościachmnoga miejscownikżeński
nieanemochorycznościamimnoga narzędnikżeński
nieanemochorycznościąpojedyncza narzędnikżeński
nieanemochorycznościommnoga celownikżeński
nieanemochorycznośćpojedyncza biernikżeński
nieanemochorycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz