nie-ak-cen-tu-acyj-no-ści

nieakcentuacyjności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nieakcentuacyjność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieakcentuacyjnościmnoga dopełniaczżeński
nieakcentuacyjnościmnoga mianownikżeński
nieakcentuacyjnościmnoga biernikżeński
nieakcentuacyjnościmnoga wołaczżeński
nieakcentuacyjnościpojedyncza celownikżeński
nieakcentuacyjnościpojedyncza miejscownikżeński
nieakcentuacyjnościpojedyncza dopełniaczżeński
nieakcentuacyjnościpojedyncza wołaczżeński
nieakcentuacyjnościachmnoga miejscownikżeński
nieakcentuacyjnościamimnoga narzędnikżeński
nieakcentuacyjnościąpojedyncza narzędnikżeński
nieakcentuacyjnościommnoga celownikżeński
nieakcentuacyjnośćpojedyncza biernikżeński
nieakcentuacyjnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz