neo-ro-man-ty-ce

neoromantyce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: neoromantyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neoromantycepojedyncza celownikżeński
neoromantycepojedyncza miejscownikżeński
neoromantykmnoga dopełniaczżeński
neoromantykapojedyncza mianownikżeński
neoromantykachmnoga miejscownikżeński
neoromantykamimnoga narzędnikżeński
neoromantykąpojedyncza narzędnikżeński
neoromantykępojedyncza biernikżeński
neoromantykimnoga mianownikżeński
neoromantykimnoga biernikżeński
neoromantykimnoga wołaczżeński
neoromantykipojedyncza dopełniaczżeński
neoromantykopojedyncza wołaczżeński
neoromantykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz