neo-kla-syk

neoklasyk (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: neoklasyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neoklasycymnoga mianownikmęski osobowy
neoklasycymnoga wołaczmęski osobowy
neoklasykpojedyncza mianownikmęski osobowy
neoklasykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
neoklasykapojedyncza biernikmęski osobowy
neoklasykachmnoga miejscownikmęski osobowy
neoklasykamimnoga narzędnikmęski osobowy
neoklasykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
neoklasykimnoga biernikmęski zwierzęcy
neoklasykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
neoklasykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
neoklasykommnoga celownikmęski osobowy
neoklasykowipojedyncza celownikmęski osobowy
neoklasykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
neoklasykówmnoga biernikmęski osobowy
neoklasykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
neoklasykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz