na-śmie-wa-czu

naśmiewaczu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: naśmiewacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naśmiewaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
naśmiewaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
naśmiewaczapojedyncza biernikmęski osobowy
naśmiewaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
naśmiewaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
naśmiewaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
naśmiewaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
naśmiewaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
naśmiewaczemnoga mianownikmęski osobowy
naśmiewaczemnoga wołaczmęski osobowy
naśmiewaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
naśmiewaczommnoga celownikmęski osobowy
naśmiewaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
naśmiewaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
naśmiewaczówmnoga biernikmęski osobowy
naśmiewaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
naśmiewaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
naśmiewaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
naśmiewaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz