na-śla-dow-ni-ka-mi

naśladownikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: naśladownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naśladownicymnoga mianownikmęski osobowy
naśladownicymnoga wołaczmęski osobowy
naśladownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
naśladownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
naśladownikapojedyncza biernikmęski osobowy
naśladownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
naśladownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
naśladownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
naśladownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
naśladownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
naśladownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
naśladownikommnoga celownikmęski osobowy
naśladownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
naśladownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
naśladownikówmnoga biernikmęski osobowy
naśladownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
naśladownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz