na-ło-kiet-nik

nałokietnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nałokietnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nałokietnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nałokietnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nałokietnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nałokietnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nałokietnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nałokietnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
nałokietnikimnoga biernikmęski rzeczowy
nałokietnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
nałokietnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nałokietnikommnoga celownikmęski rzeczowy
nałokietnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nałokietnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nałokietnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nałokietnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz