na-wróci-ciel

nawróciciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nawróciciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nawrócicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
nawrócicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nawrócicielapojedyncza biernikmęski osobowy
nawrócicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
nawrócicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
nawrócicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nawrócicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
nawrócicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nawrócicielemnoga mianownikmęski osobowy
nawrócicielemnoga wołaczmęski osobowy
nawrócicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nawrócicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
nawrócicielimnoga biernikmęski osobowy
nawrócicielommnoga celownikmęski osobowy
nawrócicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
nawrócicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nawrócicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz