na-tręt-ni-ka-mi

natrętnikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: natrętnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
natrętnicymnoga mianownikmęski osobowy
natrętnicymnoga wołaczmęski osobowy
natrętnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
natrętnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
natrętnikapojedyncza biernikmęski osobowy
natrętnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
natrętnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
natrętnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
natrętnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
natrętnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
natrętnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
natrętnikommnoga celownikmęski osobowy
natrętnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
natrętnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
natrętnikówmnoga biernikmęski osobowy
natrętnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
natrętnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz