na-sto-lat-kiem

nastolatkiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nastolatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nastolatekpojedyncza mianownikmęski osobowy
nastolatkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nastolatkapojedyncza biernikmęski osobowy
nastolatkachmnoga miejscownikmęski osobowy
nastolatkamimnoga narzędnikmęski osobowy
nastolatkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nastolatkimnoga biernikmęski zwierzęcy
nastolatkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nastolatkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nastolatkommnoga celownikmęski osobowy
nastolatkowipojedyncza celownikmęski osobowy
nastolatkowiemnoga mianownikmęski osobowy
nastolatkowiemnoga wołaczmęski osobowy
nastolatkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nastolatkówmnoga biernikmęski osobowy
nastolatkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nastolatkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz