na-rzu-tem

narzutem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: narzut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
narzuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
narzuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
narzutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
narzutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
narzutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
narzutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
narzutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
narzutommnoga celownikmęski rzeczowy
narzutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
narzutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
narzutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
narzutymnoga mianownikmęski rzeczowy
narzutymnoga biernikmęski rzeczowy
narzutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz