na-rze-czo-no-ść

narzeczoność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: narzeczoność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
narzeczonościmnoga dopełniaczżeński
narzeczonościmnoga mianownikżeński
narzeczonościmnoga biernikżeński
narzeczonościmnoga wołaczżeński
narzeczonościpojedyncza celownikżeński
narzeczonościpojedyncza miejscownikżeński
narzeczonościpojedyncza dopełniaczżeński
narzeczonościpojedyncza wołaczżeński
narzeczonościachmnoga miejscownikżeński
narzeczonościamimnoga narzędnikżeński
narzeczonościąpojedyncza narzędnikżeński
narzeczonościommnoga celownikżeński
narzeczonośćpojedyncza biernikżeński
narzeczonośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz