na-mi-ęt-nik

namiętnik (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: namiętnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
namiętnicymnoga mianownikmęski osobowy
namiętnicymnoga wołaczmęski osobowy
namiętnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
namiętnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
namiętnikapojedyncza biernikmęski osobowy
namiętnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
namiętnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
namiętnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
namiętnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
namiętnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
namiętnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
namiętnikommnoga celownikmęski osobowy
namiętnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
namiętnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
namiętnikówmnoga biernikmęski osobowy
namiętnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
namiętnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz