na-mie-śnik

namieśnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: namieśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
namieśnicymnoga mianownikmęski osobowy
namieśnicymnoga wołaczmęski osobowy
namieśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
namieśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
namieśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
namieśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
namieśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
namieśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
namieśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
namieśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
namieśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
namieśnikommnoga celownikmęski osobowy
namieśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
namieśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
namieśnikówmnoga biernikmęski osobowy
namieśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
namieśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz