nadętu-chem

nadętuchem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadętuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadętuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadętuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadętuchapojedyncza biernikmęski osobowy
nadętuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadętuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadętuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadętuchommnoga celownikmęski osobowy
nadętuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadętuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
nadętuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
nadętuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadętuchówmnoga biernikmęski osobowy
nadętuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadętuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
nadętuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadętuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
nadętuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz