nad-zor-ce

nadzorce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: nadzorca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadzorcapojedyncza mianownikmęski osobowy
nadzorcachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadzorcamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadzorcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadzorcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadzorcemnoga biernikmęski zwierzęcy
nadzorcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadzorcępojedyncza biernikmęski osobowy
nadzorcopojedyncza wołaczmęski osobowy
nadzorcommnoga celownikmęski osobowy
nadzorcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadzorcówmnoga biernikmęski osobowy
nadzorcymnoga mianownikmęski osobowy
nadzorcymnoga wołaczmęski osobowy
nadzorcypojedyncza celownikmęski osobowy
nadzorcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadzorcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz