na-dzie-le-ńcom

nadzieleńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;środ.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadzieleniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadzieleniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadzieleńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadzieleńcapojedyncza biernikmęski osobowy
nadzieleńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadzieleńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadzieleńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadzieleńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
nadzieleńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadzieleńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadzieleńcommnoga celownikmęski osobowy
nadzieleńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadzieleńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadzieleńcówmnoga biernikmęski osobowy
nadzieleńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadzieleńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
nadzieleńcymnoga mianownikmęski osobowy
nadzieleńcymnoga wołaczmęski osobowy
nadzieleńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz